W tym etapie budowy wzorowano się na kościele Mariackim w KołobrzeguBiałecki T., Ważniejsze zabytki Stargardu i okolicy, [w:] Dopierała, Z dziejów Ziemi Stargardzkiej, Poznań, 1969, s. 132..
O budowie kościoła Mariackiego świadczy odnaleziony w XIX wieku w jabłku sygnaturki prezbiterium dokument:
W roku pańskim 1622 upłynęło 379 lat od lokacji Nowego-Stargardu i 330 od daty założenia świątyni Mariackiej.
Kościół bazylikowy W latach 80. XIV wieku przeprowadzono gruntowną rozbudowę, a w roku 1388 roku zbudowano kaplicę Mariacką. Od tego też roku aż do roku 1500 kościół przebudowywano zgodnie z wizją Hinricha Brunsberga ze Szczecina. Kościołowi nadano postać bazyliki, dobudowując m.in. nowe prezbiterium (podwyższono je i nawę główną), wieniec kaplic wokół chóru (w tym wspomnianą największą kaplicę Mariacką). Po stronie południowej umieszczono zakrystię, a nad nią kaplicę Anielską. Zachodnią fasadę uzupełniono o dwie wieże. Wyposażono go (również za sprawa darczyńców prywatnych) w ponad 50 ołtarzy, 8 dzwonów i troje organów. Mimo licznych zmian, pierwotny układ przestrzenny i konstrukcyjny przetrwały do dziś.