Od października 1942 uczestniczył w wojnie z Niemcami jako dowódca 2 Korpusu Lotnictwa Myśliwskiego, walczył na Froncie Kalinińskim (październik-grudzień 1942), Wołchowskim (grudzień 1942-luty 1943), ponownie Kalinińskim (luty-kwiecień 1943), Zachodnim (maj-lipiec 1943), Briańskim (lipiec-sierpień 1943), 1 Nadbałtyckim (październik 1943-marzec 1944), 3 Białoruskim (czerwiec-wrzesień 1944) i 1 Ukraińskim (listopad 1944-luty 1945). Brał udział w operacji wielkołuckiej, przerwaniu blokady Leningradu, operacji rżewsko-wiaziemskiej, operacji orłowskiej, newelskiej, gorodockiej, witebsko-orszańskiej, mińskiej, wileńskiej, kowieńskiej, sandomiersko-śląskiej i dolnośląskiej. 9 lutego 1945 na lotnisku w Lubinie wpadł na minę, w wyniku czego został ciężko ranny i do maja 1945 leczył się w moskiewskim szpitalu. W czasie wojny wykonał 48 lotów bojowych i wziął udział w trzech walkach powietrznych. Od września 1945 do lipca 1947 był naczelnikiem wyższej oficerskiej szkoły sił powietrznych w Lubiercach, 1947-1949 był pomocnikiem dowódcy 7 Armii Powietrznej/62 Armii Powietrznej w Baku, później pracował w Naukowo-Badawczym Instytucie Sił Powietrznych, którego od marca 1952 do lipca 1959 był naczelnikiem, testował wiele różnych samolotów, m.in. Ła-15, MiG-15, MiG-17 i MiG-19. Później pracował w OKB (Specjalnym Biurze Konstruktorskim) im.