szczęki nie są wygięte, nawet u dużych osobników. Liczba kręgów: od 126 do 129.
Charakterystyczną cechą tej ryby jest intensywnie żółto ubarwiona jama gębowa, co znajduje odzwierciedlenie w nazwach zwyczajowych: , fr. murène à gueule jaune i pojawiającej się wśród polskich akwarystów i entuzjastów nurkowania nazwie „murena żółtogardła”.
Biologia i ekologia Biologia i ekologia Gymnothorax nudivomer pozostaje słabo poznana. Jak inne mureny, jest drapieżnikiem. Wiadomo, że przebywa w strefie bentalu w dziurach i szczelinach skalnych, zwykle samotnie, ale obserwowano pary zajmujące tę samą kryjówkę. Często widywana w ciągu dnia z głową wystającą ze szczeliny skalnej lub dziury. Jej toksyczny śluz służy prawdopodobnie jako obrona przed pasożytami i drapieżnikami. Żeruje w nocy. Żywi się małymi rybami i okazjonalnie ośmiornicami.
Taksonomia Gatunek opisany naukowo przez Alberta Günthera w 1867 z Zanzibaru (Tanzania), pod nazwą Muraena nudivomer. Epitet gatunkowy nudivomer wywodzi się od łacińskich słów nudus (nagi) i vōmer (lemiesz) – nawiązuje do obserwowanego u większych osobników braku zębów lemieszowych.