Gdy Kalisz został opanowany, działon Mahmudova zniszczył do dwóch plutonów niemieckiej piechoty. Brał udział w dalszych walkach, podczas operacji berlińskiej został ranny w ramię i w głowę. W październiku 1945 został zdemobilizowany. Wrócił do rodzinnego kyszłaku, w 1946 ukończył roczną szkołę partyjną przy KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Uzbekistanu, w grudniu 1946 został kierownikiem wydziału instruktorskiego, a w maju 1947 wydziału wojskowego rejonowego komitetu partyjnego w obwodzie samarkandzkim. Od lutego do kwietnia 1949 kierował wydziałem handlu, później wydziałem rolnym rejonowego komitetu partyjnego, od grudnia 1950 do 1952 uczył się na kursie Republikańskiej Szkoły Partyjnej przy KC KP(b)U, w grudniu 1952 został zastępcą dyrektora stacji maszynowo-traktorowej ds. politycznych, w grudniu 1953 został partyjnym sekretarzem odpowiedzialnym stacji maszynowo-traktorowej, od października 1955 do października 1961 był przewodniczącym kołchozu "Kommunist" (później przemianowanego na kołchoz im.