Zespół debiutował w rozgrywkach nowo powstałych rozgrywkach o mistrzostwo Polski w sezonie 1979/1980, zajmując 4. miejsce w grupie południowej. W 1981 piłkarki Pafawagu zajęły najpierw 2. miejsce w grupie południowej, w półfinale zwyciężyły 1:0 z zespołem Checz Gdynia, a ostatecznie zdobyły wicemistrzostwo Polski, przegrywając w finale 0:1 z Czarnymi Sosnowiec. W rozgrywanych od 1982 systemem ligowym (każdy z każdym, mecz i rewanż) zawodach o mistrzostwo Polski wrocławski zespół triumfował w 1982 i 1983, w 1984, 1985, 1986, 1987 i 1988 wywalczył wicemistrzostwo Polski. W 1989 zawody mistrzowskie skrócono z uwagi na przejście na system jesień/wiosna i rozegrano w dwóch grupach, Pafawag zajął 2. miejsce w grupie II, dające możliwość gry o 3. miejsce w lidze. W spotkaniach tych wrocławska drużyna dwukrotnie zwyciężyła z zespołem Piastunki Gliwice 6:0 i 5:0. W sezonie 1989/1990 rozgrywanych ponownie systemem ligowym Pafawag zajął 2. miejsce, w sezonie 1990/1991 zajął 2. miejsce w grupie II i ostatecznie znalazł się poza pierwszą czwórką w klasyfikacji końcowejArtur Kita Geneza i rozwój piłki nożnej kobiet w Polsce do 2010 roku, wyd. Tarnowskie Góry 2014, s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pafawag Wrocław (piłka nożna kobiet) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.