Był współzałożycielem Stowarzyszenia Miłośników Dawnej Broni i Barwy, jego pierwszym prezesem w latach 1957–1971 i członkiem honorowym od 1972. Twórca i redaktor naczelny kwartalnika „Arsenał” w latach 1957–1958, a później pisma „Studia do Dziejów Dawnego Uzbrojenia i Ubioru Wojskowego”. Od 1975 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Teorii i Historii Sztuki Oddziału Polskiej Akademii Nauk w Krakowie.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski w 1939 i 1963, Medalem 10-lecia Polski Ludowej w 1955Lista osób odznaczonych "Medalem 10-lecia Polski Ludowej" (), a także Odznaką „Przodownika Pracy”, również w 1955Lista osób wyróżnionych odznaką "Przodownika Pracy" (). Członek honorowy włoskiego towarzystwa bronioznawczego „Accademia di San Marciano” w Turynie od 1962.
Jego synem był prof. Zygmunt Bocheński.
Wydawnictwa zwarte Zbigniew Bocheński drukiem wydał m.in.: Dwór obronny w Dębnie (Kraków 1926) Dwór obronny arcybiskupa Władysława Oporowskiego (zm. 1453 r.) w Oporowie pod Kutnem (Kraków 1930) Polskie szyszaki wczesnośredniowieczne (Kraków 1930) Obrazy Giambattisty Pittoniego w Kościele N P.