podarował kolekcję rzeźb i klejnotów Serenissimie: po jego śmierci pierwsze z nich umieszczono w holu Biblioteki Marciana, stając się zalążkiem kolekcji Narodowego Muzeum Archeologicznego w Wenecji.
Do 1865 roku pałac należał do rodu Grimanich z gałęzi Santa Maria Formosa; jednak pałac stopniowo ulegał ruinie przechodząc z rąk do rąk różnych właścicieli, aż do 1981, kiedy to stał się własnością państwową i został objęty nadzorem komisji ds. dziedzictwa architektonicznego miasta Wenecja. Po długim procesie renowacyjnym muzeum należące do Veneto Museum PolePolo Museale Veneto, entry on Palazzo Grimani. udostępniono zwiedzającym 20 grudnia 2008 roku.
Podczas długo trwających prac renowacyjnych odrestaurowano wnętrza, między innymi Salę Kallisto wraz z dekoracjami stiukowymi Giovanniego da Udine; Salę Apolla z freskami Francesca Salviatiego i Giovanniego da Udine; Salę doży Antonio, udekorowaną stiukami i polichromowanym marmurem; Salę wici roślinnych ze sklepieniem udekorowanym przez Camillo Mantovano motywami drzew owocowych, kwiatów i zwierząt;