współzakładał Matice osvěty lidové, odpowiednik polskiej Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego.

Po I wojnie światowej związał się z ruchem księży modernistów, którzy w sprzeciwie wobec postępowania episkopatu Czech odeszli w 1920 roku z Kościoła katolickiego i założyli narodowy Kościół Czechosłowacki.

25 września 1919 ożenił się z Zofią, kucharką ze Śląskiej Ostrawy, córką Jana Foldyny z Żermanic, z którą miał synów Ferdinanda Rudolfa i Břetislava.

To właśnie w Radwanicach powstała już 15 stycznia 1920 pierwsza na terenie całego kraju parafia nowego Kościoła Czechosłowackiego, na czele której Stibor stał do 1928. W listopadzie 1922 został zarządcą nowej diecezji śląskiej (ostrawskiej) z siedzibą w Radwanicach, a w latach 1923 do 1950 był jej wybranym biskupem. W latach 1942–1945 był z kolei po śmierci Gustava Adolfa Procházki zarządcą kościoła na terenie Protektoratu.

W 1950 przeszedł na emeryturę, jednak pozostał czynnym uczestnikiem życia religijnego aż do śmierci w 1956.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Palackiego w Ołomuńcu Kategoria:Czechosłowacki Kościół Husycki Kategoria:Urodzeni w 1869 Kategoria:Zmarli w 1956