W 1969 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego, w latach 1971−1972 ponownie kierował Zakładem Literatury Romantyzmu. W 1974 przeszedł na emeryturę. W latach 1976−1982 kierował zespołem programowym języka polskiego w Instytucie Programów Szkolnych Ministerstwa Oświaty i Wychowania.

Zajmował się przede wszystkim twórczością Juliusza Słowackiego, opublikował poświęconą mu monografię popularnonaukową (cztery wydania w latach 1955−1974), z pomocą swoich uczniów Stanisława Makowskiego i Zbigniewa Sudolskiego opracował Kalendarz życia i twórczości Juliusza Słowackiego (wyd. 1960). W edycji Dzieł poety (wyd. I w 12 tomach - 1949, wyd. II w 14 tomach - 1952) opracował tom 2 – Poematy, tom 6 – Dramaty: „Mindowe”; „Maria Stuart”; „Kordian”; „Horsztyński”, tom 8 (w II wydaniu 9) – Dramaty: „Ksiądz Marek”; „Sen srebrny Salomei”;