Andrzeja w Barwałdzie Średnim ufundował ołtarz, ambonę, konfesjonał, chór, zakrystię oraz zakupił dwa dzwony.
W aktach bielańskiej parafii z 1664 roku zostaje odnotowany jako Stanisław Barwałdzki. Wraz z matką (która została pochowana w tej świątyni) wyposażył tutejszy kościół, który prawdopodobnie spłonął w XVIII wieku. W nowym jego budynko do dziś zachował się obraz, przedstawiający go wraz z matką podczas modlitwy pod krzyżem.
Śmierć Zmarł we wtorek trzeciego tygodnia adwentu, 16 grudnia 1681. Został pochowany na przykościelnym cmentarzu. Według legendy, parobek Wojciech Patura ze Śleszowic podczas orki na plebańskich ziemiach odkopał nagrobek księdza Stanisławskiego, wykonany podobno przez niego samego. Wyryta została na nim łacińska sentencja: Qui me plasmasti, miserere mei. Znalezione szczątki przeniesiono na tutejszy cmentarz, natomiast płytę nagrobną osadzono w przykościelnym murze. Została ona odnowiona w 2018 roku.
Bibliografia
Kategoria:Polscy duchowni katoliccy Kategoria:Zmarli w 1681