Miejsce dla nowego budynku znaleziono na działce otoczonej ulicami: Niedziałkowskiego, Wojska Polskiego, Felczaka i Monte Cassino (wówczas Armii Czerwonej). Był to wówczas obszar o charakterze willowym; decyzję o lokalizacji wieżowca podjęto pod kątem uzyskania maksymalnej mocy i zasięgu sygnału telewizyjnego. Z początkiem lat 70. XX wieku zapoczątkowano poszukiwania finansów na budowę. Projekt budynku został ukończony w 1971. Przy pomocy środków z centrali Polskiego Radia rozpoczęto budowę. Początkowo termin na wykonanie całego kompleksu wyznaczono na rok 1980. Później przesunięto go na rok 1976. Pierwszy obiekt z całego kompleksu oddano do użytku w 1974. Wieżowiec miał wówczas tylko rdzeń, będący później trzonem komunikacyjnym. Budowę ukończono w roku 1978, ale następne dwa lata wieżowiec wyposażano. Uroczyste otwarcie miało miejsce 25 kwietnia 1980.
Na dachu wieżowca zamontowane zostały anteny do nasłuchu programów zza zachodniej granicy. Pojawiły się tam też anteny do emisji Programu 2 na kanale 7. Na początku lat 90. XX wieku zamiast dwójki (nadajnik przeniesiono na maszt w Kołowie) z dachu zaczęto nadawać program lokalnego Kanału 7. Trwało to do około 1996 roku.