Barwa początkowo brązowo-fioletowa, potem w kolorze sepii lub różowo-brązowym z fioletowym odcieniem. Blaszki W liczbie około 25, z międzyblaszkami (l = 1-3), średnio gęste, wąsko przyrośnięte lub wykrojone, początkowo trójkątne i białe, potem wybrzuszone i różowe, w końcu różowo-brązowe. Trzon Wysokość 2–6 cm, grubość 2–5 mm, kształt cylindryczny, nieco poszerzający się ku podstawie, początkowo pełny, potem pusty w środku. Powierzchnia gładka, o barwie od bardzo ciemno-szaro-niebieskiej do błękitno-niebieskiej, u podstawy biała. Miąższ Tej samej barwy co powierzchnia, tylko w środku jaśniejszy. Bez zapachu, o nieokreślonym smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki w widoku z boku wielokątne, o dość ostrych kątach, nieco grubościenne. Mają wymiary 9–12 × 7–10 μm. Podstawki 4–zarodnikowe, ze sprzążkami, o rozmiarach 27–50 × 7–15 μm. Pomiędzy podstawkami nieregularnie cylindryczne, zagięte, czasami septowane cheilocystydy o wymiarach 20–42 × 5–16 (–25) μm. Strzępki w skórce ułożone promieniście, cylindryczne, o szerokości do 20 μm, na końcach maczugowato nabrzmiałe do rozmiarów 35–100 × 20–42 μm. Wewnątrz komórek skórki i górnej warstwy tramy obficie występuje brązowawy pigment.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dzwonkówka dwubarwna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.