Produkcja modelu 360 zakończona została w 1991 roku po wyprodukowaniu 165 egzemplarzy wszystkich wersjiMarek Górecki: Short Skyvan/330/360, „Lotnictwo”, nr 4-5 (2018), s. 70–81, ..
Konstrukcja W odróżnieniu od SC.7 Skyvan i Short 330, w wersji 360 zastosowano klasyczny ogon, z pojedynczym statecznikiem pionowym i sterem wysokości przymocowanym do kadłuba. Kadłub samolotu pozostał niepresuryzowany a jedynie klimatyzowany. W porównaniu z wersją 330 wydłużono go o 91 cm, nieznacznie zwiększono rozpiętość skrzydeł. Przy standardowym rozmieszczeniu foteli, w układzie 2 + 1, samolot mógł zabrać na pokład do 36 pasażerów lub, w układzie zagęszczonym, 39 osób. Zmodyfikowano kuchnie i zwiększono pojemność luku bagażowego. Nowa sylwetka samolotu poprawiła jego właściwości aerodynamiczne. Przełożyło się to na zwiększenie osiągów samolotu w porównaniu do wersji 330. Wzrosła prędkość przelotowa, spadło zużycie paliwa. Maszyna posiadała chowane podwozie, goleń przednia do wnęk w kadłubie, golenie podwozia głównego do wnęk w gondolach bocznych, zainstalowanych na krótkich wysięgnikach po obu stronach kadłuba u dołu. Wersja 360-100 otrzymała turbośmigłowy silnik Pratt & Whitney Canada PT6A-65R o mocy 1327 KM (990 kW). Wersja 360-200 z 1985 roku wyposażono w mocniejsze jednostki PT6A-65AR o mocy 1424 KM (1062 kW) każdy.