Warszawy, a rok później kurs pedagogiczny na Uniwersytecie Warszawskim.
Praca badawcza W 1934 uczestniczyła w wyprawie szlakiem grodzisk na Roztoczu Lwowsko-Tomaszowskim, a w 1935 wspólnie z Zofią Wartołowską przeprowadziła pomiary i inwentaryzację grodzisk wczesnośredniowiecznych w południowej części Lubelszczyzny. W tym samym roku odbyła praktyki wykopaliskowe, pod kierunkiem prof. Włodzimierza Antoniewicza w Mieżanach i pod kierunkiem doc. Zofii Podkowińskiej w Sudocie k. Święcian, badała tam cmentarzyska kurhanowe z okresu wędrówek ludów i wczesnego średniowiecza. Również w 1934 wspólnie z Zofią Podkowińską przeprowadziła badania wykopaliskowe na Rynku Kościuszki w Łowiczu, gdzie odkryły duże wczesnośredniowieczne cmentarzysko szkieletowe. Zasadniczą część inwentarza grobowego stanowiły kabłączki skroniowe, które wymagały opracowania, co wypłynęło na wybór tematu pracy doktorskiej. W 1937 prowadziła badania powierzchniowe nad wczesnośredniowiecznymi cmentarzyskami w obudowie kamiennej na Podlasiu, w Obniżu, Śledzianowie, Drochilnie, Rybałtach oraz w Kamiankach i Niewiarowie-Sochach. Uczestniczyła w zajęciach z zakresu muzealnictwa, a w latach 1938–1939 odbyła praktykę w Muzeum im. Erazma Majewskiego.