Niszczyciele typu Capitán Merino Jarpa – chilijskie niszczyciele z początku XX wieku. W 1901 roku w stoczni w Birkenhead zbudowano dwa okręty tego typu. Jednostki weszły w skład Armada de Chile w 1902 roku. Oba okręty skreślono z listy floty w 1924 roku.
Projekt i budowa Niszczyciele typu Capitán Merino Jarpa zostały zamówione przez rząd Chile w Wielkiej Brytanii, podobnie jak pozyskane kilka lat wcześniej jednostki typu Capitán Orella. Okręty były ulepszoną wersją swoich poprzedników, lecz nie różniły się od nich zbytnio: miały stalowy kadłub, wypukłą część dziobową i równomiernie rozmieszczone, lekko podwyższone cztery kominy.
Obie jednostki typu Capitán Merino Jarpa zostały zbudowane w brytyjskiej stoczni w Birkenhead. Wodowanie niszczycieli odbyło się w 1901 roku.
Okręt Stocznia Wodowanie Wejście do służby „Capitán Merino Jarpa” Cammell Laird 1901 1902 „Capitán O’Brien”
Dane taktyczno-techniczne Okręty były niszczycielami o długości między pionami 65,5 metra, szerokości 6,48 metra i zanurzeniu 1,8 metra. Wyporność normalna wynosiła 321 ton. Siłownię okrętów stanowiły dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 6250 KM, do których parę dostarczały cztery kotły Normand. Prędkość maksymalna napędzanych dwiema śrubami okrętów wynosiła 30 węzłów. Okręty zabierały zapas 90 ton węgla.