W 1912 roku w prefekturze Mie tylko 37% chłopców i 15,4% dziewcząt z tej grupy zapisanych było do szkół elementarnych. W 1997 roku połowa osiemdziesięciolatków była analfabetami (w grupie pięćdziesięciolatków – jedna osoba na dziesięć). W 1985 roku (ostatnie oficjalne dane) statystyki mówiły o 4594 komunach zamieszkałych przez 1 163 372 burakuminMinority Rights Group International, Burakumin (Buraku people). Obecnie może ich być od 1 do 3 milionów w około 5000 komun. Pierwsze obszerne monografie na temat grupy ukazały się w latach 60. i 70. XX wieku.
W 2008 roku Mapy Google opisały poszczególne komuny (dōwa-chiku → okręg asymilacyjny; obszar burakumin) na niektórych swoich mapach, co wywołało protesty przeciwko możliwej stygmatyzacji i dyskryminacji ich mieszkańców. Duża część burakumin jest postrzegana przez pozostałych członków społeczeństwa japońskiego jako mniej inteligentni czy też genetyczni przestępcy (jednak widoczny jest stopniowy, powolny wzrost tolerancji). Ze względu na istniejące ograniczenia społeczne licznie korzystają z pomocy społecznej.
Zobacz też Yakuza
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona Buraku Kaihō Dōmei (Ligi Wyzwolenia Buraku) Oficjalna strona Buraku Kaihō ・ Jinken Kenkyūjo (Instytutu Badawczego Wyzwolenia Buraku i Praw Człowieka) Informacja o burakumin
Kategoria:Historia Japonii Kategoria:Dyskryminacja Kategoria:Ochrona praw człowieka Kategoria:Grupy społeczne