Niestor Dmitrijewicz Kozin (ros. Нестор Дмитриевич Козин, ur. we wsi Burkowo-Pokrowskoje w guberni tomskiej (obecnie w rejonie tatarskim w obwodzie nowosybirskim), zm. 11 stycznia 1993 w Barnaule) – radziecki generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w biednej rodzinie chłopskiej. Wcześnie stracił ojca, od 12 roku życia pracował jako robotnik rolny, później jako robotnik na stacji kolejowej. Nie uczęszczał do szkoły, uczył się na kursach likwidacji analfabetyzmu. W maju 1924 został powołany do Armii Czerwonej, w 1925 ukończył szkołę pułkową 35 pułku piechoty 12 Dywizji Piechoty w Omsku, w której następnie był dowódcą oddziału, od października 1926 do 1929 był elewem szkoły piechoty w Omsku, po ukończeniu której został dowódcą plutonu 11 pułku piechoty 4 Dywizji Piechoty Białoruskiego Okręgu Wojskowego w Słucku. Od listopada 1933 do kwietnia 1936 dowodził kompanią 280 pułku piechoty 94 Dywizji Piechoty w Krasnojarsku, potem był pomocnikiem szefa sztabu 281 pułku piechoty tej dywizji w Aczyńsku, później dowódcą batalionu, w lipcu 1940 został przeniesiony do Bijska jako pomocnik dowódcy batalionu na kursach doskonalenia kadry dowódczej Syberyjskiego Okręgu Wojskowego, w grudniu 1940 objął dowództwo batalionu 586 pułku piechoty 107 Dywizji Piechoty.