p.n.e.) – dynastie III–VI Pierwszy Okres Przejściowy (2181–2133 r. p.n.e.) – dynastie VII–X Średnie Państwo (tebańskie) (ok. 2133–1786 r. p.n.e.) – dynastie XI i XII) Drugi Okres Przejściowy (ok. 1786–1567 r. p.n.e.) – dynastie XII–XVII Nowe Państwo (ok. 1567–1085 r. p.n.e.) – dynastie XVIII–XX Trzeci Okres Przejściowy (ok. 1085–730 r. p.n.e.) – władcy: XXI dynastia, (Teby), dynastie XXII i XXIII Epoka Późna (ok. 730–305 r. p.n.e.) – dynastie: XXIV, XXV, XXVI, XXVII (Achemenidzi), XXVIII, XXIX, XXX i XXXI (Achemenidzi) Okres grecko-ptolomejski (ok. 305–30 r. p.n.e.) – władcy macedońscy i dynastia Lagidów (Ptolemeusze) Starożytni Egipcjanie utrzymywali się głównie z rolnictwa, rybołówstwa i hodowli (zob. Gospodarka starożytnego Egiptu) – ciężkiej pracy fellahów, której efekty w bardzo dużym stopniu zależały od warunków meteorologicznych, a przede wszystkim od użyźniających wylewów Nilu. Długotrwałe susze i powodzie były też przyczyną zagrożeń dla zdrowia i życia ludności, takich jak klęski głodu lub epidemie (zob. np. plagi egipskie). Przyczyną wysokiej śmiertelności były również wojny, trudne warunki fizycznej pracy fellahów, niesprzyjające zdrowiu odżywianie i in.. Długość życia mężczyzn wynosiła ok. 35 lat, a kobiet ok. 30 lat.