Wraz z upadkiem wielorybnictwa w Ameryce Baskowie zaczęli polować na wieloryby na islandzkich wodach przybrzeżnych.
Masakra Grupa baskijskich wielorybników przybyła do Islandii na początku XVII wieku. Latem 1615 roku w okolicach Strandir znajdowały się trzy baskijskie statki wielorybnicze. Ich dowódcami byli Martín de Villafranca, Pedro de Aguirre i Esteban de Telleria. W trakcie zebrania Althingu uchwalono decyzję, że na terenie Islandii nie wolno łowić wielorybów cudzoziemcom.
Rok 1615 był trudnym rokiem na Islandii, ponieważ lody utrudniały żeglugę nawet późnym latem i powodowały znaczne straty. W połowie lata trzy baskijskie statki wielorybnicze trafiły do Reykjarfjörður w Vestfirðir. Islandczycy i Baskowie zawarli ugodę i postanowili razem wyruszyć na wyprawę. We wrześniu, kiedy statki były gotowe do rejsu, silny wiatr zepchnął je i zmiażdżył na skałach. Około 80 członków wyprawy przeżyło. Kapitanowie Pedro de Aguirre i Esteban de Telleria spędzili zimę w Vatneyri i w następnym roku wrócili do Hiszpanii. Załoga statku kapitana Martína de Villafranca podzieliła się na dwie grupy: jedna trafiła do Ísafjarðardjúp, natomiast druga do Bolungarvík, a później do Þingeyri.