Od 1841 r. Bank Polski wprowadzał kolejno do obiegu nowe emisje banknotów, wzorowane na rosyjskim systemie rublowym, o nominałach: 1, 3, 10 oraz 25 rubli srebrem, bez podania równowartości w złotych polskich. Banknoty te nosiły napis: „Królestwo Polskie” oraz w wersji zmodyfikowanej w 1841 r. średni herb Królestwa Kongresowego – dwugłowego ukoronowanego orła z białym orłem na piersi, – pozbawiony płaszcza pod tarczą.
W stosunku do emisji w złotych polskich rublowa działalność Banku Polskiego zmieniła skalę, gdyż w latach 1841 i 1846 zwiększono jego limit emisyjny.
W 1857 r. dokonano zmiany dotychczasowego wzoru i koloru banknotu o nominale 1 rubel srebrem z zielonego na perłowy, wobec licznych jego fałszerstw.
Ostatnia emisja pieniądza papierowego Banku Polskiego nastąpiła w 1866 r.
Wybuch i upadek powstania styczniowego przyspieszyły proces likwidacji istniejących dotąd, względnie autonomicznych instytucji polskiego systemu finansowego i skarbowego. Bankowi Polskiemu odebrano w 1870 r. prawo emisji banknotów, a w 1885 r. postawiono go w stan likwidacji, zakończonej 15 października 1894 r.
Z dniem 1 stycznia 1886 r. rozpoczął w Warszawie działalność Kantor Warszawski rosyjskiego Banku Państwa w Petersburgu oraz filie tegoż banku w Kraju Nadwiślańskim.