Jako dowódca działonu baterii 215 gwardyjskiego pułku piechoty 77 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty 61 Armii Frontu Centralnego w stopniu starszyny wyróżnił się podczas operacji czernihowsko-prypeckiej we wrześniu 1943, gdy w walkach o Czernihów odpierając ataki wroga zniszczył 3 stanowiska ogniowe przeciwnika, 28 września sforsował Dniepr i umocnił się na uchwyconym przyczółku. Od 14 stycznia do 3 lutego 1945 walcząc w składzie 69 Armii 1 Frontu Białoruskiego uczestniczył w operacji warszawsko-poznańskiej (części operacji wiślańsko-odrzańskiej), biorąc udział w wyzwalaniu Radomia i Łodzi. Po wojnie został zdemobilizowany i wrócił do rodzinnej wsi, 1945-1948 był przewodniczącym sielsowietu w Christoforowie, 1948-1951 przewodniczącym kołchozu we wsi Nakaduli, później do 1966 brygadzistą w kołchozie.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (15 stycznia 1944) Order Lenina (15 stycznia 1944) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Czerwonej Gwiazdy (14 sierpnia 1943) I medale.
Bibliografia Гараньян Эрвант Георгиевич (ros.) Biogram na stronie warheroes.ru [dostęp 2018-11-28]