Rozpoczęto ich szkolenie i przystosowanie do służby w Wojsku Polskim.
W dniach 4-29 maja 1944 roku jedynym udziałem żołnierzy z 7 Brygady Piechoty w działaniach bojowych są działania wydzielonego pododdziału w sile 12 oficerów i 62 szeregowych podzielonych na drużyny. Pododdział ten przydzielono do patrolowania linii telefonicznych znajdujących się tuż za linią frontu II Korpusu Polskiego, w trakcie walk o Monte Cassino. Powodem skierowania tej wydzielonej kompanii do działań patrolowo-ochronnych, była dywersja tj. zakładanie pułapek minowych na świeżo ułożonych liniach telefonicznych i ich celowe uszkadzanie.
Po bitwie o Monte Cassino, gdzie jednostki piechoty i kawalerii pancernej poniosły bardzo duże straty osobowe, w czerwcu wydzielono niemal wszystkich dostępnych żołnierzy z batalionów 23 i 24, do batalionów strzeleckich 3 i 5 Dywizji łącznie z instruktorami. Jednocześnie w związku z dużym napływem ochotników z obozu „Jolanda” niezbędne było przyspieszenie szkolenia podstawowego i specjalistycznego dla walczących formacji piechoty II Korpusu. W tym celu w ramach 7 Brygady sformowano w okresie od 21 czerwca do 6 lipca nowy 21 batalion piechoty. Sukcesywnie wcielane uzupełnienia po przeszkoleniu kierowano do jednostek piechoty 2 Korpusu Polskiego.