Dolny poziom, o fasadzie długości prawie 400 metrów, składał się z czteronawowej bazyliki przylegającej do kryptoportyku z oknami pomiędzy kolumnami, której przedłużeniem był dwukondygnacyjny portyk z dwoma małymi pomieszczeniami, usytuowanymi symetrycznie po obu stronach wejścia. Z lewej strony znajdowała się naturalna grota zamieniona w nimfeum, po prawej zaś niewielka salka zakończona absydą i z podium ozdobionym fryzem doryckim. W grocie i salce znajdowały się dwie mozaiki: jedna przedstawiająca ryby, druga (tzw. Mozaika Barberini), z pejzażem przedstawiającym rzekę Nil. Mozaiki te znajdują się obecnie w Museo Nazionale Prenestino.
thumb|Fragment znajdujących się w zboczu góry tarasów dawnego sanktuarium, odsłoniętych po bombardowaniu w czasie II wojny światowej Górny poziom sanktuarium składał się z pnących się stopniowo ku górze ośmiu tarasów, z których pierwszy, drugi i piąty wzmocnione były murem zbudowanym w opus polygonale. Na drugim tarasie znajdował się portyk kolumnowy i pięć nimfajonów. Na trzecim tarasie umieszczono wielką rampę wiodącą na wyższe poziomy, flankowaną symetrycznie dwoma eksedrami, częściowo zamkniętą, częściowo obudowaną kolumnadą w porządku doryckim. Na tarasie czwartym zbudowano portyk w porządku jońskim.