w 1543 r. Opat Corrado Grassi zlecił Livio Agrestiemu namalowanie kilka obrazów. Kościół nosił wówczas wezwanie Ducha Świętego, jako że według starożytnej legendy arcybiskup Rawenny, następca św. Apolinarego, miał zostać wskazany przez Ducha Świętego, który w formie gołębicy zjawił się w kościele i spoczął na jego głowie. W latach 1607–1797 kościół należał, wraz z pobliskim klasztorem, do zakonu teatynów. W 1797 r. klasztor został zniesiony. W XIX wieku kościół znajdował się w złym stanie technicznym grożąc zawaleniem. Poważnie uszkodzony w czasie II wojny światowej został odrestaurowany. W 1986 r. rozwiązano problem jego stateczności.
Obecnie kościół jest użytkowany przez prawosławną społeczność rumuńską w Rawennie jako cerkiew parafii pod wezwaniem św. Jerzego w jurysdykcji eparchii włoskiej Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego.
Architektura Portyk przed fasadą kościoła pochodzi z XVI wieku. Składa się on z pięciu szerokich arkad frontowych i jednej arkady bocznej, wychodzącej od strony północnej na dziedziniec. W tym samym stuleciu podniesiono o 182 cm pierwotną posadzkę, aby zniwelować osiadanie gruntu.