Siedzibą właścicieli z Koszęcina był z początku drewniany zamek, który spłonął wraz z wsią w 1603 roku. Do 1605 roku Andrzej Kochcicki z Kochcic ukończył budowę murowanego zamku i kaplicy zamkowej. Zamek składał się z wieży, kaplicy, mieszkalnego budynku, a całość była otoczona murem. W 1629 roku w ramach represji popowstaniowych Habsburgowie skonfiskowali Andrzejowi Kochcickiemu zamek z dobrami, a właściciel został wtrącony do więzienia w Wiedniu, gdzie zmarł. Za czasów panowania od 1647 roku na koszęcińskim zamku Mikołaja Filipa de Rauthen w 1683 roku gościł tu zgodnie z tradycją Jan Sobieski wraz z dworem, a jego żona Marysieńka rezydowała w pałacu, gdy Jan Sobieski udał się pod Wiedeń na wyprawę przeciw Turkom. W 1691 roku majątek objął Rudolf Sobek z Kornic, a od 1738 roku właścicielem był Karol Henryk II Sobek. Po 1774 roku Karol Sobek rozbudował rezydencję dobudowując teatr. Po upadłości Karola Henryka II Sobka w 1784, pałac znów przejęła korona cesarska i wystawiła na licytację. W 1801 opisano zamek jako starą budowlę na planie kwadratu z dziedzińcem pośrodku. Zamek miał dwie kondygnacje, a w narożu wnosiła się kaplica z wieżą i zegarem.