Etymologia Wzgórze mogło pierwotnie nazywać się wądół, wąwał, wąwelSłownik starożytności słowiańskich, red. G. Labuda, Z. Stieber, t. 6, Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk 1977, s. 341, 342. ze względu na krasowy charakter wapieni, z których jest zbudowane, jak i na liczne jaskinie (np. Smocza Jama). Według pełnej fantastycznych etymologii Kroniki wielkopolskiej słowo Wawel miało pochodzić od Wøwel (pierwotnie Bøbel)Ø, czyli „o rogate” (gwoli ścisłości graficznie pomiędzy znakiem ϕ a ѻ) oznaczało w ówczesnym języku samogłoskę nosową, czyli Ǫ, Leszek Moszyński, Traktat ortograficzny Jakuba Parkosza a alfabety słowiańskie, [w:] „Język Polski” 1971, nr 2, marzec-kwiecień, s.105/LI2 (wymaga DjVu).Tomasz Lisowski, Pisownia polska. Główne fazy rozwoju (propozycja rozdziału podręcznika do nauczania treści historycznojezykowych na studiach I stopnia), „Kwartalnik Językoznawczy” 2010/3-4 (3-4). (stąd dzisiaj rekonstruuje się tę formę jako „wąwel” z nosowym o, czyli „ǫ” i zestawia z podobnie brzmiącymi wąwóz, wądół, u Brücknera od „wąwał”=wąwózAleksander Brückner, Słownik etymologiczny, Warszawa 1957, s.