W 1918 wspólnie m.in. z Gabrielą Balicką i Zofią Sokolnicką założyła Narodową Organizację Kobiet, w której pełniła funkcję przewodniczącej zarządu do 1921. W wyborach w 1922 uzyskała mandat senatora; weszła do klubu parlamentarnego Związku Ludowo-Narodowego i została sekretarzem senackiej komisji oświaty i kultury. Również w 1922 założyła Radę Narodową Polek i została jej przewodniczącą. Była członkinią Międzynarodowej Rady Kobiet i uczestniczyła w zagranicznych kongresach, m.in. w XVII Międzynarodowym Kongresie Przeciwalkoholowym w Kopenhadze w 1923, a także w międzynarodowych zjazdach ruchu kobiecego w Waszyngtonie i Genewie. W wyborach w 1928 nie kandydowała. W latach 1928–1932 działała w Radzie Naczelnej i w Komitecie Politycznym Stronnictwa Narodowego; do 1939 brała udział w działalności Narodowej Organizacji Kobiet (w latach 1929-1933 ponownie jako przewodnicząca).
Pozostała niezamężna. Zmarła 4 lub 5 sierpnia 1945 w dawnym majątku swojego brata w Głogowcu w powiecie kutnowskim. Została pochowana na miejscowym cmentarzu, w grobowcu rodziny Zalewskich.
Publikacje Pod pseudonimem J. S. przetłumaczyła następujące książki: