Menachem Jedid (hebr.: מנחם ידיד, ang.: Menahem Yedid, ur. 15 stycznia 1918 w Aleppo, zm. 5 maja 2013) – izraelski działacz społeczny i polityk, w latach 1965–1977 poseł do Knesetu z list Gahalu i Likudu.
Życiorys Urodził się 15 stycznia 1918 w Aleppo, wówczas w Imperium Osmańskim (obecnie Syria), jako syn poważanego rabina Jomtowa, który zmarł kiedy Menachem Jedid był jeszcze dzieckiem.
Ukończył szkołę średnią i jesziwę. W 1935 wyemigrował do Palestyny, w tym samym roku został członkiem żydowskiego prawicowego ruchu młodzieżowego Betar. Następnie związał się z organizacją paramilitarną Hagana, by ostatecznie trafić do stosującego metody terrorystyczne Irgunu. Był dwukrotnie aresztowany przez władze brytyjskie – w 1939 i w 1946. W niepodległym Izraelu działał w prawicowych związkach zawodowych, opozycyjnych do lewicowego Histadrutu – był członkiem sekretariatu i komitetu wykonawczego. Od założenia przez Menachema Begina w 1948 był członkiem Herutu, w latach 60. XX w. był założycielem i przewodniczącym koła partii w dzielnicy Hatikwa w Tel Awiwie. Działał także w środowisku emigrantów z Syrii – był sekretarzem organizacji syryjskich Żydów. W latach 1950–1965 pracował dla telawiwskiej rady miejskiej.