Od 2006 startuje głównie na mistrzostwach IFMA gdzie dwukrotnie zdobywał złoto (2007, 2014), dwa razy srebro (2009, 2018) i trzykrotnie brąz (2006, 2008, 2016), ponadto jest ytzykrotnym mistrzem Europy (2010, 2011, 2016) oraz wicemistrzem (2013). Jest również złotym medalistą Igrzysk Sportów Walki z 2013 w boksie tajskim.
Kariera zawodowa Pierwszą zawodową walkę stoczył w 1999 roku mając 15 lat. W 2002 w Polsce zdobył pierwszy zawodowy pas mistrza Europy organizacji WKN. 1 lipca 2004 pokonał na punkty Raula Llopisa, odbierając mu tytuł mistrza świata WKN w wadze super koguciej. Drugi tytuł mistrza świata WKN, tym razem kategorii piórkowej zdobył 9 września 2005 nokautując Marokańczyka Jalala Echaouchiego w drugiej rundzie. Jeszcze w tym samym roku 5 grudnia, zmierzył się o mistrzostwo świata WPMF z mistrzem Rudolfem Duricą, z którym ostatecznie przegrał na punkty. W latach 2006–2010 startował w corocznych turniejach WMC I-1 World GP odbywających się w Hongkongu, które wygrywał czterokrotnie w 2006, 2007, 2008 i 2010, natomiast w 2009 doszedł do finału w którym uległ wskutek kontuzji nogi Tajowi Santichaiowi Or Boonchauy.