Zmobilizowany pod koniec sierpnia 1939. Podczas kampanii wrześniowej walczył w II batalionie Obrony Lublina. Pod naporem wojsk niemieckich wycofał się z oddziałami broniącymi Lublina na wschód, gdzie w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Według stanu z 19 października 1939 był jeńcem obozu juchnowskiego (Juchnow k. Kaługi, Rosja). W listopadzie 1939 przewieziony do obozu jenieckiego w Kozielsku, gdzie przebywał co najmniej do 17 kwietnia 1940. 22 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 040/2 poz. 82 nr akt 2712 z 20 kwietnia 1940. Został zamordowany 23 lub 24 kwietnia 1940 w Lesie Katyńskim przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943 pod numerem 2443 – dosł. opisany jako Leszczynski Stanislaw Kazimierz (raport dzienny z 18 maja 1943).