Chorwacki lingwista Anđel Starčević rozumie ideologię języka standardowego jako powszechną postawę typowych użytkowników języka, która zakłada istnienie jednej poprawnej i „prawdziwej” odmiany języka, często w sensie absolutnym. Odmianą tą jest z założenia język standardowy, popularnie utożsamiany z językiem jako takim i postrzegany jako lepszy od pozostałych jego odmian (pod względem walorów logicznych, estetycznych i komunikacyjnych). Pod wpływem procesów standaryzacyjnych pisana postać języka i styl formalny uchodzą za bardziej prawowite od języka mówionego i stylów mniej formalnych. Niestandardowe odmiany języka są postrzegane nie autonomicznie, lecz przez pryzmat odmiany standardowej – jako odstępstwa od niej.
Ideologia języka standardowego jest właściwa dla społeczeństw europejskich, a pewne jej wpływy zauważa się również w dyskursie profesjonalnych językoznawców. Starčević wiąże założenia tej ideologii z teorią kultury języka.