Przez około dwadzieścia lat pełnił godność archidiakona, w latach 1679–1686 był również kanclerzem kapituły metropolitarnej lwowskiej. W 1684 roku jako kanclerz kapituły przyjmował Jana III Sobieskiego w Jaworowie, gdy król z Marią Kazimierą rozpoczął swój szczęśliwy przyjazd na Ruś. Wówczas uzyskał u króla asygnację na sól drohobycką. W latach 1681, 1685 i 1886 pełnił funkcję prezydenta Lubelskiego Trybunału KoronnegoArchiwum Państwowe w Lublinie, sygn. 791, „Rejestr dla spraw osób skazanych na wypędzenie” z lat 1685–1686” i „Exscriptione termini a Regestro Causarum Palatinatus Belzensis Arestorum Compositi Iudicy ad Regestrum Officy Reiection[um] Compositi Iudicy Futuri Tribunalis facta Causa[e] iudicanda[e] 1681” i sygn. 731, dokumentacja aktowa z lat 1685–1686 z zespołu: Trybunał Koronny Lubelski (35/16/0/5.8/960, sygn. dawna 354)..
11 lipca 1695 roku obronił wyróżniająco dysertację doktorską z zakresu prawa na Akademii Zamojskiej (dyplom datowany na 14 lipca 1695 roku)Acta Academiae Zamosciensis praecipua, Biblioteka Narodowa w Warszawie, Biblioteka Ordynacji Zamojskiej 1604, s. 389.Henryk Gmiterek, Promocje doktorskie w Akademii Zamojskiej, [w:] W kręgu akademickiego Zamościa, red. H. Gmiterek, Lublin 1996, s. 229.M. H.