Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia następujące podgatunki: S. v. tristanensis Murphy, 1938 – Tristan da Cunha i Gough; S. v. sanctipauli Gould, 1865 – Amsterdam, Wyspa Świętego Pawła; S. v. georgiae Reichenow, 1904 – Georgia Południowa, Orkady Południowe, Wyspa Bouveta; S. v. gaini Murphy, 1938 – Szetlandy Południowe, Półwysep Antarktyczny (na południe po Zatokę Małgorzaty); S. v. vittata J.F. Gmelin, 1789 – Wyspy Księcia Edwarda, Wyspa Mariona, Wyspy Crozeta, Wyspy Kerguelena, Wyspa Heard. Gniazduje na południe od równoleżnika 46°S; S. v. bethunei Buller, 1896 – Wyspa Stewart, Wyspy Snares, Wyspy Auckland, Wyspa Campbella, Macquarie, Bounty, Wyspy Antypodów.
Morfologia Długość ciała wynosi 35–40 cm. Masa ciała 150–180 g (przeciętnie latem 167–170, zimą 197–205 g; 114–171 g u przedstawicieli S. v. bethueni z wyspy Campbella), rozpiętość skrzydeł 74–79 cm. W szacie godowej u dorosłych osobników obecna jest ciemna czapeczka kontrastująca z jaskrawoczerwonym dziobem i białymi policzkami. Upierzenie jest niemal w całości prawie szare, na skrzydłach czerń widnieje jedynie na krawędzi zewnętrznej lotki. Nogi czerwone. W szacie spoczynkowej czarną czapeczkę zastępuje czarny obszar zaczynający się za okiem. Spód ciała jest biały, dziób matowy, ciemnoczerwone.