Mimo odnowionego przywileju przez Augusta II Mocnego, Elbląg wznowił dopiero działalność menniczą w 1760 roku za panowania Augusta III. Warsztat menniczy mieścił się wówczas przy ul. św. Ducha, jednak produkcji monet nie uzgodniono z królem polskim, sejmem ani podskarbim królewskim. Z chwilą śmierci Augusta III w 1763 roku w Elblągu ostatecznie zakończyła się produkcja monet. Znane są wprawdzie monety i banknoty z herbem Elbląga z początku XX wieku jednak miały one charakter pieniądza lokalnego o charakterze zastępczego środka płatniczego.
Monety bite w Elblągu brakteaty denary szelągi talary półtalary dwutalary dukaty półtoradukatówki dwudukaty trzydukatówki czterodukatówki pięciodukatówki dziesięciodukatówki grosze dwugrosze (dwojaki) sześciogroszówki (szóstaki) trzygroszówki (trojaki) osiemnastogroszówki orty tymfy półtoraki
Przypisy
e Kategoria:Historia zakonu krzyżackiego Kategoria:Historia Elbląga (I Rzeczpospolita)