W 1958 została asystentką profesora Herberta Grundmanna i rozpoczęła przygotowanie rozprawy doktorskiej na temat formalno-prawnych relacji między zakonem krzyżackim a biskupami i kapitułami pruskimi w średniowieczu. Gdy rok później profesor Grundmanna przeniósł się do Monachium, Brigitte Poschmann wyjechała do Archiwum Państwowego w Getyndze (Staatlicher Archivlager), gdzie zajmowała się edycją czwartego tomu Preußisches Urkundenbuch, tworzeniem biografii staropruskiej (Altpreußische Biographie) oraz sporządzeniem indeksu do 7 i 8 tomu Pommersches Urkundenbuch. W 1960 Brigitte Poschmann uzyskała stopień doktora filozofii na podstawie pracy Bistümer und Deutscher Orden in Preußen (1243–1525). Jej dysertacja została przedrukowana dwa lata później na łamach Zeitschrift für die Geschichte und Alterthumskunde Ermlands (tom 30, s. 227–356) i zyskała uznanie niemieckich i polskich historyków. W latach 1960–1961 Brigitte Poschmann uzupełniała studia w Marburgu w szkole dla archiwistów oraz odbyła tam praktykę w Archiwum Państwowym. Jako pierwsza kobieta w Dolnej Saksonii pracowała w archiwach państwowych w Osnabrück, Aurich oraz Wolfenbüttel, a w 1968 została dyrektorem (jako pierwsza kobieta w Europie) Archiwum Państwowego w Bückeburgu, mieszczącego się w zamku książąt Schaumburg-Lippe.