Autor pierwszej publikacji o jaskini z 1846 r. pisze, że na jej dnie znajdowała się tłusta i czarna ziemia, którą wydobyto w celu użyźnienia okolicznych pól. Znajdowały się w niej kości zwierzęce i skorupy naczyń. W ten sposób częściowo zniszczone zostało stanowisko archeologiczne. W 1997 r. jednak archeolodzy rozpoczęli w jaskini badania. W jej namulisku wykonano cztery wykopy; pierwszy przed głównym wejściem do jaskini, drugi pod okapem środkowego otworu, trzeci w głównej sali jaskini, przy wlocie do niej korytarza, czwarty w najszerszym miejscu korytarza. Pierwsze dwa wykopy zasypano po skończeniu w nich badań. Trzeci wykop w 1998 r. osiągnął głębokość 3 m, czwarty 4 m i nie dotarł do skalistego dna jaskini. Już w 1997 r. zebrano z wykopów 2187 szczątków zwierzęcych należących do 20 gatunków ssaków. Oprócz zwierząt dziko żyjących były to również szczątki zwierząt domowych (krowy, owce, kozy). Bardzo mało natomiast było narzędzi krzemiennych. W górnej warstwie znaleziono liczne fragmenty ceramiki.