W 1921 powróciła do Albanii. Wspólnie z siostrą założyła Instytut dla Dziewcząt (Instituti Femëror të Vajzave “Kirias”), który działał w Kamzie i w Tiranie. W latach 1943–1944 uwięziona przez Niemców w obozie koncentracyjnym Banjica k. Belgradu. Powróciła do Tirany w 1945. Z uwagi na związki Kristo Dako z dworem Ahmeda Zogu jego rodzina była represjonowana. Grób Dako został sprofanowany, dwóch jego synów (Gjergji i Skender) trafiło do więzienia. W tym czasie skonfiskowano dom należący do Sevasti Qiriazi, a ona sama podupadła na zdrowiu. Zmarła w 1949, kilka miesięcy po śmierci syna Gjergjiego, lekarza, który zmarł w trakcie przesłuchania. W jej pogrzebie brało udział tylko cztery osoby, w tym dwie synowe.
W roku 1938 pisała wspomnienia (zostały wydane w 2016 p.t. Jeta ime: jetëshkrimi i pabotuar i "Mësueses së popullit" Sevasti Qiriazi-Dako). Imię Sevasti Qiriazi nosi ulica w zachodniej części Tirany (dzielnica Yzberisht), a także szkoły w Tiranie i w Korczy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Albańscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Albańscy dziennikarze Kategoria:Albańscy nauczyciele Kategoria:Albańskie feministki i feminiści Kategoria:Ludzie urodzeni w Bitoli Kategoria:Ludzie związani z Korczą Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Zmarli w 1949 Kategoria:Pochówki w Albanii