Roman Dawidowski (ur. 9 grudnia 1883 w Krakowie, zm. 3 grudnia 1952 tamże) – inżynier, specjalista w zakresie termodynamiki, technologii ciepła i paliwa oraz budowy pieców przemysłowych, w latach 1933-1939 prorektor Akademii Górniczo-Hutniczej"Encyklopedia Krakowa" wyd. Kraków 2000, s. 145.
Życiorys Był synem urzędnika pocztowego. W latach 1896–1900 uczęszczał do V Gimnazjum, a następnie do Gimnazjum św. Jacka w Krakowie, które ukończył w 1903 roku uzyskując świadectwo dojrzałości i rozpoczynając edukację na Akademii Górniczej w Przybramie. Po pierwszym egzaminie państwowym przeniósł się do Akademii Górniczej w Leoben, gdzie w 1906 roku otrzymał dyplom inżyniera górniczego, a w 1907 roku dyplom inżyniera hutnika. 1 stycznia 1908 roku rozpoczął pracę w Walcowni Blach Cienkich i Średnich oraz w Fabryce Pługów i Cynkowni Huty „Fryderyk” Trzynieckiego Towarzystwa Górniczo-Hutniczego na Śląsku Cieszyńskim. Od 1 grudnia 1911 do 15 czerwca 1912 był zatrudniony w firmie Johanna Hopfa w Wiedniu jako konstruktor maszyn specjalnych i górniczych. Od 1 listopada 1912 do 10 października 1915 roku pracował w departamencie salinarnym Krajowej Dyrekcji Skarbu we Lwowie, gdzie zajmował się zagadnieniem przebudowy palenisk opalanych ropą naftową na paleniska gazowe w salinach małopolskich.