Szkolna 18) oraz mykwy w Głusku i Bychawie. Założył własną firmę budowlaną, którą prowadził do 1939 roku.

Od połowy lat 20. pozostawał aktywnie zaangażowany w życie żydowskiej społeczności Lublina. Był członkiem Towarzystwa Popierania Produkcji Ludności Żydowskiej w Polsce oraz Towarzystwa Ochrony Zdrowia. Był także liderem lokalnych struktur Żydowskiej Partii Ludowej i z jej ramienia został w 1927 roku wybrany do lubelskiej rady miejskiej. W 1928 roku był delegatem rady miejskiej na Zjazd Gospodarczy Związku Miast Polskich w Warszawie. W 1929 roku uzyskał reelekcję i sprawował mandat aż do czasu, gdy władze sanacyjne wprowadziły w mieście zarząd komisaryczny. W grudniu 1936 roku został wybrany na przewodniczącego rady gminy żydowskiej w Lublinie. Kilkukrotnie wybierany był w skład zarządu Spółdzielczego Stowarzyszenia Mieszkaniowego „Spółdom”, w 1939 roku wszedł w skład komitetu wspierającego żydowskich uchodźców z Niemiec. W gazecie „Lubliner Togblat” z 1 września 1939 roku opublikował ogłoszenie, według którego oferował swoją pomoc przy konstrukcji schronów i pomieszczeń zabezpieczających przed gazami bojowymi.