Podczas II wojny światowej 1939, agresji ZSRR na Polskę i nastaniu okupacji sowieckiej pozostała we Lwowie podjęła działalność w Związku Walki Zbrojnej, służąc w Komendzie Głównej. 2 kwietnia 1940 została aresztowana przez NKWD i była osadzona we lwowskich więzieniach przy ul. Łąckiego i Brygidki. Wyrokiem z 26 kwietnia 1941 została skazana na karę ośmiu lat pozbawienia wolności za działalność kontrrewolucyjną, po czym wywieziona w głąb ZSRR i odbywała karę w Siewwostłagu na Kołymie. Na mocy amnestii 12 sierpnia 1941 odzyskała wolność. Po dotarciu do Buchary, następnie przystąpiła do Pomocniczej Wojskowej Służby Kobiet w ramach formowanych wówczas Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, wraz z którymi ewakuowała się przez Bliski Wschód. Tam była aktorką zespołów teatralnych Armii Polskiej na Wschodzie. Później trafiła do Wielkiej Brytanii. W 1943 została członkinią Pomocniczej Lotniczej Służby Kobiet w ramach Polskich Sił Powietrznych. Formalnie była funkcjonariuszką brytyjskiej służby Women’s Auxiliary Air Force. Otrzymała awans na stopień podporucznika. Służyła jako oficer administracyjny.