Emigracja – lata 70. i 80. Po usunięciu z afisza w 1972 spektaklu Rewizor Nikołaja Gogola, będącego satyrą na rządową biurokrację, rumuńskie władze zakazały reżyserowi wykonywania zawodu. Wobec zaistniałej sytuacji Pintilie w 1973 postanowił udać się na emigrację. Początkowo przebywał w Jugosławii, gdzie nakręcił swój jedyny film w latach 70. – Salę nr 6 na podstawie opowiadania Czechowa. Powstały dwie wersje tego filmu: telewizyjna (1973) oraz pełnometrażowa kinowa (1978). Ten jedyny obraz Pintilie, którego akcja nie rozgrywała się w Rumunii, opowiadał o konfrontacji rosyjskiego lekarza, stojącego na czele szpitala psychiatrycznego, z więźniem politycznym, który nieoczekiwanie burzy spokój jego sumienia.
Pintilie następnie osiadł we Francji. Zasłynął tam swoimi innowacyjnymi interpretacjami teatralnej klasyki. Na deskach paryskich scen Théâtre National de Chaillot oraz Théâtre de la Ville wyreżyserował m.in. Dziką kaczkę Ibsena, Turandot Gozziego oraz Trzy siostry i Mewę Czechowa. Tworzył również spektakle operowe we Francji (Oresteja Ajschylosa, Czarodziejski flet Mozarta), Wielkiej Brytanii (Carmen Bizeta) i we Włoszech. W latach 80.