1 stycznia 1943 roku otrzymał promocję do stopnia porucznika, a 1 stycznia 1945 – kapitana. Po zakończeniu wojny wstąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. We wrześniu 1948 roku zakończył służbę wojskową w Wielkiej Brytanii. Otrzymał tytularny stopień majora po rozwiązaniu Polskich Sił Zbrojnych.
Życie rodzinne W roku 1944 ożenił się ze Szkotką Janet Robertson Morton (1923–2008). W 1951 wyjechali z dwójką dzieci, Marlen i Richardem, do USA, gdzie mieszkali całe życie. Po przeżyciu ponad 60 lat poza Polską, prosił, aby prochy jego i jego żony spoczęły w Muszynie. Pogrzeb majora Wiktora Borzemskiego odbył się 30 września 2004. Urnę z prochami złożono w grobie rodzinnym, na cmentarzu parafialnym w MuszyniePożegnania. almanachmuszyny.pl, 2004.
Ordery i odznaczenia Medal za Ratowanie Ginących (1941) Medal Wojny 1939–1945 (Wielka Brytania) Medal Obrony (Wielka Brytania, 27 stycznia 1949)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kapitanowie piechoty Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Ludzie urodzeni w Kosowie (Ukraina) kategoria:Majorowie