Od października 1953 do października 1988 był głównym konstruktorem i dyrektorem Sektora Prac Specjalnych (od marca 1958: Specjalnego Biura Konstruktorskiego) Moskiewskiego Instytutu Energetycznego, gdzie organizował ogromną pracę w zakresie radiotechniki i aparatury naziemnej kierującej rakietami balistycznymi, m.in. rakiet R-7. W 1956 otrzymał tytuł profesora, a w 1984 akademika Akademii Nauk ZSRR (od 1991: Rosyjskiej Akademii Nauk). Został pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim.
Odznaczenia i nagrody Medal „Sierp i Młot” Bohatera Pracy Socjalistycznej (21 grudnia 1957) Order Lenina (czterokrotnie, 20 kwietnia 1956, 21 grudnia 1957, 17 czerwca 1961 i 2 czerwca 1983) Order Rewolucji Październikowej (15 czerwca 1973) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (11 marca 1985) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (17 września 1975) Order Czerwonej Gwiazdy (22 czerwca 1945) Order „Znak Honoru” (9 lipca 1954) Nagroda Leninowska (1966) Nagroda Państwowa ZSRR (dwukrotnie, 1978 i 1986) Złoty Medal Akademii Nauk ZSRR im.