Twórczość projektowa Pierwszym założeniem parkowym zaprojektowanym przez Petzolda był stworzony w latach 30. XIX wieku park pałacowy w Maciejowcu. W kolejnych latach rozwijał pomysły księcia von Pückler-Muskau. W latach 1844–1852 pracował jako ogrodnik na dworze wielkiego księcia Saksonii-Weimar-Eisenach w Ettersbergu i Weimarze, natomiast w latach 1852–1872 był nadwornym ogrodnikiem parkowym w Mużakowie, gdzie na zlecenie nowego właściciela, księcia Fryderyka Niderlandzkiego, kontynuował prace związane z tworzeniem parku. Eduardowi Petzoldowi przypisuje się m.in. arboretum we wschodniej części parku, w którym znalazło się miejsca dla prawie 3000 gatunków roślin drzewiastych i krzewiastych.
Eduardowi Petzoldowi przypisuje się autorstwo 174 projektów założeń parkowych na terenie dzisiejszych Niemiec, Polski, Holandii, Austrii, Czech, Bułgarii i Turcji. W jego twórczości znaleźć można zarówno projekty dla osób prywatnych, jak i parki miejskie. Zaprojektował między innymi założenie parkowe przy pałacu w Goczałkowie Górnym na Dolnym Śląsku, a także udzielił (w 1880 roku) szerokich wskazań dla kształtowania parku przy zamku Sarny (Ścinawka Górna) oraz rozległego fragmentu doliny rzeki Włodzicy pomiędzy zamkiem a dworem we WłodowicachPrzybylak, Łukasz, Studium historyczno-stylistyczne założenia zamkowo-parkowego w Sarnach.