W grudniu 1942 została nawigatorem klucza, a we wrześniu 1944 nawigatorem eskadry; w lutym 1943 pułk przemianowano na 46 gwardyjski nocny pułk lotnictwa bombowego.
Brała udział w obronie Północnego Kaukazu, walkach na Kubaniu, w wyzwalaniu Krasnodaru, w operacji noworosyjsko-tamańskiej, w listopadzie i grudniu 1943 walkach na przyczółku eltigeńskim na Krymie, potem na przyczółku w Kerczu, uczestniczyła w operacji krymskiej. Od 1943 należała do WKP(b). Do października 1942 wykonała 146 lotów bojowych, a do października 1943 390 lotów bojowych. Po włączeniu pułku w skład 2 Frontu Białoruskiego w maju 1944 brała udział w operacji białoruskiej, nadbałtyckiej, wschodniopruskiej i blokadzie kurlandzkiego zgrupowania wroga. Łącznie w czasie wojny wykonała 725 lotów bojowych z nalotem 1370 godzin, zrzucając na przeciwnika 108 ton bomb, niszcząc wiele broni, sprzętu, zapasów i siły żywej wroga. Za te zasługi 10 maja 1945 została przedstawiona przez dowódcę pułku do odznaczenia Złotą Gwiazdą Bohatera Związku Radzieckiego, co podtrzymał dowódca 2 Frontu Białoruskiego Konstanty Rokossowski, jednak w Moskwie zamieniono to odznaczenie na Order Wojny Ojczyźnianej. Po wojnie nadal służyła w pułku, który został włączony w skład Północnej Grupy Wojsk stacjonującej w Polsce. W październiku 1945 w stopniu porucznika została zwolniona do rezerwy.