Rozkazem Centralnego Komitetu Narodowego Antoni Ryck został powołany na dowódcę formowanego oddziału powstańczego w Inflantach Polskich. Współpracował z Leonem Platerem, Władysławem Sołtanem, Michałem Wejde, Stanisławem Mohlem, Kazimierzem Sejtanem i Zygmuntem Bujnickim. Werbował ochotników do oddziałów powstańczych. Jego dwór był magazynem żywności i broni dla powstańców.
Na skutek donosu trzech spiskowców 28 lutego 1863 do majątku Maryenhauz wkroczyło wojsko rosyjskie i aresztowało powstańców. Antoni Ryck został skazany na karę śmierci przez rozstrzelanie, później karę zamieniono na dwadzieścia lat katorgi i zesłanie na Syberię.
Władze carskie zaproponowały rodzinie zapłacenie tysiąca rubli za zawiezienie go w miejsce zesłania, co uchroniłoby go od ciężkiej pieszej drogi. Jednak odmówił pomocy i udał się na Sybir pieszo ze swoimi współtowarzyszami. Karę za działalność powstańczą poniosło również rodzeństwo. Siostra Alina została ukarana karą finansową, konfiskatą majątku i zesłaniem do guberni woroneskiej.