Głównym celem Palikanusa było przywrócenie dawnego znaczenia trybunatu ludowego. Ustawa, która przywróciła trybunom znaczenie (Lex Pompeia Licinia de tribunica potestate), została przeprowadzona rok później przez Krassusa i Pompejusza, ale była w dużej mierze rezultatem działalności i pomocy popularów, w tym Palikanusa. Nie była to jego jedyna działalność − druga dotyczyła planu odebrania senatorom monopolu sądowego. Nie popierał jednak oddania sądownictwa ekwitom, lecz proponował powierzenie go senatorom, ekwitom i tzw. trybunom skarbowym, dotychczas niewchodzącym w skład kompletów sędziowskich. Pomysł powierzenia sądownictwa trzem stanom zdawał się gwarantować zmniejszenie nadużyć w sądach.
Palikanus brał też udział w obronie Steniusza. Steniusz był obywatelem sycylijskim, którego namiestnik Sycylii Werres próbował przekonać do oddania mu swoich zbiorów, a gdy ten odmówił, Werres oskarżył go o fałszowanie dokumentów i zainicjował obwinienie go o przestępstwo karane śmiercią. Steniusz przed dniem procesu uciekł jednak do Rzymu w celu szukania pomocy wśród polityków rzymskich. Chociaż trybuni ludowi nie mogli interweniować w sprawach obywateli miast innych niż Rzym, jednak w sprawę Steniusza włączyli się, orzekając, że wyrok Werresa nie może być powodem, dla którego Steniuszowi można zabronić przebywania w mieście.