W 1914 roku po wybuchu I wojny światowej został przez władze austriackie ewakuowany do Novej Paki w Czechach. Stamtąd jako obywatel niemiecki został wezwany do stawienia się w niemieckiej armii. Od sierpnia 1915 roku znajdował się w Berlinie, gdzie udzielał się w środowiskach socjaldemokratycznych, a także wśród działaczy legionowych. Później, pod koniec wojny zostaje osadzony w obozach dla internowanych w Szczypiornie i Modlinie. Poznał tam późniejszych ważnych polityków Polskiej Partii Socjalistycznej oraz zdobył ich zaufanie.

Działalność w II Rzeczypospolitej Do Poznania powrócił w 1919 roku celem zorganizowania w Wielkopolsce i na Pomorzu struktur PPS. Dzięki jego staraniom w październiku tego roku odbyła się pierwsza w wyzwolonej Wielkopolsce Konferencja PPS b. Wielkiego Księstwa Poznańskiego oraz Konferencja Okręgowa PPS. W 1920 roku wszedł w skład Rady Naczelnej PPS jako przedstawiciel Wielkopolski. W tamtym okresie z jego inspiracji zorganizowano Wielkopolsce wiele klasowych związków zawodowych np. Związek Zawodowy Robotników Rolnych RP czy Związek Zawodowy Kolejarzy. Zaangażowany był również w wydawanie pism socjalistycznych w Wielkopolsce. Kierował wydawnictwem socjalistycznego Tygodnik Ludowego, był autorem broszury pt. Więzy rwij robotniku Wielkopolski!