Przy zastosowaniu odpowiednio dużych skrzyń miało to, według wynalazcy, pozytywnie wpływać na zdrowie domowników. Okazało się, że skrzynki mogą również służyć do przewozu roślin na duże odległości, również między kontynentami.
Botanicy od końca XVI wieku poszukiwali sposobu na transport roślin. Przewożenie drogą morską nasion, cebulek lub kłączy rzadko kończyło się sukcesem, około 95% roślin ginęło w trakcie podróży. Rośliny były niszczone przez sól morską w powietrzu, brak światła czy też brak słodkiej wody. W lipcu 1833 roku Ward przeprowadził pierwszą próbę przewiezienia roślin przy użyciu swojego wynalazku, wysyłając drogą morską do Australii dwie oszklone skrzynki z paprociami i trawami. Rośliny w bardzo dobrym stanie przetrwały 4-miesięczną podróż. W Australii w skrzynkach umieszczono rodzime australijskie gatunki roślin, one również bez przeszkód przetrwały powrotny rejs.
Skrzynka Warda pokazana została na Wielkiej Wystawie Światowej w Londynie w 1851 roku, podobno umieszczona w niej roślina nie była podlewana przez 18 lat.
W 1962 roku użyto skrzynek Warda do przewiezienia egzotycznych roślin do Królewskich Ogrodów Botanicznych w Kew.