W 1915 otrzymał tytuł oficera przydzielonego do Sztabu Generalnego, a w następnym roku oficera Sztabu Generalnego i przydział na stanowisko starszego adiutanta sztabu 3 Dywizji Kozaków Dońskich. 15 sierpnia 1916 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 14 czerwca 1916. 26 marca 1917 był pomocnikiem starszego adiutanta oddziału generała kwatermistrza sztabu 6 Armii.
W marcu 1918 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 2 Pułku Rezerwowego, który wchodził w skład Brygady Rezerwowej I Korpusu Polskiego w Rosji.
Z dniem 1 czerwca 1919 został przydzielony do Naczelnego Dowództwa Wojska PolskiegoDz. Rozk. Wojsk. Nr 71 z 28 czerwca 1919 roku, poz. 2290.. 12 czerwca 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika Sztabu GeneralnegoDz. Rozk. Wojsk. Nr 70 z 26 czerwca 1919 roku, poz. 2240.. Następnie przez dwa lata pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego „Kraków” na stanowisku szefa Wydziału IV i zastępcy szefa sztabu. Za ten okres służby otrzymał pochwałę od dowódcy okręgu, generała porucznika Aleksandra Osińskiego. W kwietniu 1921 został przeniesiony na stanowisko członka Komisji Weryfikacyjnej.